offline

it's been quite a while since i last updated my blog and many things have happened since.babawi ako ngayon, medyo mahaba ang kwento ko.

to start, i went back to manila last February 11 and returned to Shanghai on February 19. I report to work at our Shanghai office the following day, where my Italian superior, Alejandro, gave me project update for my assignment. I also bought an airplane ticket for my flight to Shijiazhuang, Hebei province.

Bad Day

I was booked at the Ramada Plaza in Pudong and there are 4 Pinoy singers at the lobby. ang nakakainis lang e parang nagtaas ng kilay yung isang pinay, parang sinasabing bakit ako nandoon sa Ramada e mukhang gusgusin naman ako. Di ko na lang pinansin, wala ako sa mood makipagkulitan that night e. di ko na tuloy pinuntahan yung bar na kinakantahan nila sa basement ng hotel, di sila kasi friendly hehehe.the crab mentality in them still exist.

Februrary 21. I left Ramada at around 5 am for my 7am flight to Hebei. the plane arrived at Shijiazhuang around 10 am. I then took a cab to out project site at longyao, xingtai, hebei province, about 2 hours drive from airport, since antok na antok ako so i didnt mind the long travel, tinulugan ko na lang. immediately upon arrival, sabak kaagad sa trabaho, cable and sensor installation.

from the plant, we travelled for an hour to the hotel at the nearby city, Xingtai City. 5 star na raw yun, pero di kagandahan, parang 3 star lang sa atin. mabagal pa internet connection.

the problem with xingtai city is that there aren't much wester restaurant. only KFC is present. on my 3 weeks stay at xingtai, about 90% ay sa KFC ako. buti di ako nagkapakpak hehehe. ang kainis pa, sarado na ang mga mall at grocery ng 7pm, e ganoon oras kami dumarating, kaya di ako makapag window shopping pag nalulungkot ako…di kagaya sa shanghai.
dito nga lang sa city na ito una ko na experience ang snow, masarap lang sa una ang snow kasi nga wala sa pinas, pero after a while ay magsasawa ka rin, kasi nga malamig, you will choose to stay locked na lang sa hotel room mo.

isa pa,ako lang ang pinoy doon for about 2 weeks, only on the later part of my stay dumating si jerry so at least me kakwentuhan na ako hehehe.

on March 9, our site manager adviced me that i, together with a senior automation engineer, Ruggero (italian) will be flying to changchun city for another project assignment. hence, at about 3 am on march 10, we left xingtai, hebei, and travelled by taxi to beijing. paking syet, 6 hours drive, buti na lang antok ulit ako so tinulugan lang namin ang byahe. from beijing, we flew by plane to changchun, jilin province. ang lamig lalo dito sa city na ito, -10 nung dumating kami, hanggang tuhod pa nga ang yelong matigas sa kalsada. ok lang ang lamig e, kaso pag humangin na, taragis, ang sakit sa mukha.

compared to the previous city, changchun is a paradise. the hotel is very nice, very good actually kasi Shangrila. and our discount is really big, we are only paying about half of the regular rate. the room accomodation is executive kingsize. me bayad nga lang ang internet, di kasama sa hotel rate.

gusto ko dito sa changchun, katapat lang ng hotel namin ang WALMART, and it closes at 1030 pm, enough time to buy after work. on the negative side, wala namang canteen sa site so wala kaming lunch doon. nanglulupin na lang ako ng tinapay sa hotel pag nag breakfast kami para me makain  sa trabaho.

ang kagandahan dito ay apat kaming pinoy na nagkasama sama, si bossing lito, si mark at si jerry. nung 3rd day namin dito, tumambay kami sa hotel lobby, me piano player and singer kasi na mukhang pinoy, e dahil nga sa "bad experience" ko sa Ramada Plaza Pudong, di kaagad namin binati. yun pala, kaya di rin kami kaagad mabati e napagkamalan kaming thailander, kasi nga suplado daw kami sa personal.

nung nagkausap na kami e napakabait pala nila, lesly at jojo ang name nila, they've been here for about 3 years na yata. sarap ng buhay nila kasi their job starts at 7:30 to 11:15 pm only. libre kain at naka tira sa suite ng shangrila. imagine, nag eenjoy ka na sa hilig mong pag kanta, libre pa lahat. after their set ended, they invited us to go to a bar, San Marco ang name. walandyo, pinoy band ang nandoon, mababait din,sila leo, nick, william, ian, josh at nica at lahat ay batangueno. nagamit ko tuloy ulit ang aking puntong ala-eh. meron silang kaibigang German na me asawa pinay at tumira na sa pampanga, me dalang gin bulag, so gin pomelo ang tinira namin that night. after the bar, we went to a barbeque restaurant near the band's apartment, inom na naman upto 3 am, di ko na nga alam paano ako nakabalik sa hotel hehehe.naiwan tuloy ako ng taxi the following day.

bumalik kami sa San Marco three days after with bossing lito, mark at jerry. lasing na naman sobra, buti nagising ako, flight ko na kasi the following day. sarap din dito talaga sa changchun, kahit napakalamig e mainit ang pagtanggap ng kapwa natin pinoy.

on march 17, i flew back to shanghai via dalian. namasyal muna ng konti sa city, pinapalitan ko rin ang external hard disk ko na nasira sa xingtai. then on the 18th, flew from shanghai to hongkong then to manila. an ayaw ko sa stopover na ito is that i have'nt have a chance to roam the airport to shop kasi halos pag dating ng hongkong, lipat na agad sa plane to manila, di na ako nakapag starbucks. pagod na pagod ako sa byahe, dumating ako sa manila ng mga 730 pm, tom jones na tom jones, buti na lang masarap ang ulam sa bahay, salamat for the delicious cooking moms moms.i missed the lutong bahay talaga.

bukas ulit