changchun again

02 - Lifehouse - You and Me

last week, after exactly seven days in da pilipins, lumipad ulit ako papuntang china para bumalik sa changchun. this time, i asked our travel agent to book me a flight na medyo me pahinga sa hongkong, syempre para makapag window shopping and makainom ng kape sa imperyalistang kapitalistang amerikano, in short ay starbucks.
at ganoon nga ang nangyari, i left manila around 1115am and arrived at hongkong by 1:15 PM. so i have enough time to roam the big HK Intl Airport.
"
tumingin ako ng pabango sa isang "bling bling" shop doon, pero sa totoo lang e alam kong mahal so wala talaga akong balak bumili, canvass lang kung baga at the same time e spray to the max sa damit ko, polo black lang naman ang inispray ko para di maghalohalo ang amoy, yung iba e sa papel ko na lang pina buga hehehe.

after that ay umikot sa ibang store, nakadisplay pa nga ang ferrari car ni pareng michael schumacher sa ferrari apparel booth. sayang wala ako picture.

afterwards, nag check ako ng email at YM ng konti kasi meron silang libreng wifi access doon, kaso bad trip, naubos ang battery ko at ibang plug ang gamit nila doon sa hongkong, british standard plug kasi (kaya bumili na ako ng adaptor ngayon hehehe).

kaya punta na ako sa kainan, di ako nakapag kape sa starbuko kasi tom jones ako so i just went sa fast food, popeye's chicken, kaso wala silang kanin doon, tsaga tuloy ako sa mashed potato. me nakilala akong dalawang pinay from isabela, mag susugal ng kapalaran sa dubai, silang dalawa pala ang dahilan kung bakit na delay ang flight namin kanina sa manila, kasi naipit sa immigration yung sinusundan nila, e boarding na. naiwan pa nga daw nila yung isang padala atsutsutso ng isang kasamahang pinay.

at around 5 pm ay pinasakay na ulit ang mga pasahero na papuntang shanghai, kakwentuhan ko sa waiting lounge ang isang matanda(about 70 y.o.) na intsik, former stanford university professor, tapos katabi ko rin pala sa eroplano, mabait si manong and speaks good english, professor nga.bale papasyal pasyal na lang daw siya kasi nga retiro na. inimbitahan ko ngang pasyalan minsan ang pinas, sabi ko maganda naman pumasyal sa pinas especially kung marami kang pera, wow pilipins kung baga.

mag 10 pm na ako nakarating sa ramada plaza hotel, kapagod talagang bumiyahe, kahit nakaupo ka lang, siguro yun ang tinatawag nilang jetlag.
pagdating ko sa hotel e wala na sa lobby yung mga pinoy singers, baka nasa basement bar na, pero wala talaga akong ganang pasyalan sila so i decided to eat na lang sa kwarto, umuulan kasi noong gabing iyon sa shanghai.

the following day, namasyal ako sa shanghai city, at ibinili na rin ng wireless mouse si maam bingbing ko from the pilipin opis. mura talaga sa china ang bilihin, mahirap lang tumawad kasi intsik salita hehehe.

at around 5pm e sakay na naman ako ng eropleyn. this time from shanghai to changchun, via dalian airport.

i arrived at changchun shangrila at around 10 pm, nandun pa rin sa lobby sina lesly at jojo performing their beautiful ballads. after their performance, iniabot ko na ang padala sa kanilang chicharon,  boy bawang, sampalok, piyaya at hopia baboy  ng mga nanay nila.

then the next day, back to work, semi production na ang linya ng tubig na itinayo namin, pero me problema pa ang iced tea line.

gotta go…later ulit haba na e hehehe.